Biografie koning Leopold I


De eerste koning der Belgen wordt geboren op 16 december 1790 als Leopold Joris Christiaan Frederik, prins van Saksen-Coburg-Saalfeld en hertog van Saksen. Hij is de derde zoon van Frans van Saksen-Coburg-Saalfeld en Augusta van Reuss-Ebersdorf en Lobenstein.
Hij maakt al vroeg een militaire carrière, en vecht hij tegen de legers van Rusland en Napoleon. Tijdens een triomftocht in Londen ontmoet hij de Britse prinses Charlotte, prinses van Wales. Enig kind en troonopvolgster van haar vader, de latere koning George IV. Ze was korte tijd verloofd met de latere koning Willem I van Nederland. De verloving verbrak ze zelf, wat zeer ongepast was in die tijd.
Leopold en Charlotte trouwen op 2 mei 1816 en vestigen zich in Londen. Het is een zeer gelukkig huwelijk. Het kan eigenlijk niet beter voor de ambitieuze Leopold: ze wonen in een prachtig huis, hij houdt van zijn vrouw en hij is de echtgenoot van de toekomstig koningin van een van de machtigste staten van Europa. Maar helaas is het geluk van korte duur; Charlotte overlijdt in 1817 aan de gevolgen van een zware bevalling nadat ze een doodgeboren kindje te wereld had gebracht.
Leopold is kapot van verdriet. Hij mag blijven wonen in Claremont House, maar zijn verzoek om iets te kunnen betekenen voor Groot-Brittannië wordt afgewezen door zijn schoonvader. Om toch iets te doen te hebben gaat hij reizen en probeert hij geluk te vinden. Er wordt hem aangeboden koning van Griekenland te worden, maar weigert die. Als hem na een tijd het verzoek bereikt koning van België te worden, accepteert hij dat na wat aarzelen wél.
Maar een monarchie kan niet verder zonder opvolgers. Ditmaal pakt hij het koel en berekend aan. Ook al was België nu onafhankelijk van Nederland, de Nederlandse koning Willem I probeerde het land terug te veroveren. Hij had nog steeds goede banden met het Britse hof, maar in zijn optiek kon het geen kwaad om een machtige schoonfamilie aan de zuidkant te hebben. Met dit in het achterhoofd gaat hij naar de Franse koning, en dingt naar de hand van diens dochter Louise-Marie. 22 jaar jonger is zij, en ontzet als haar vader akkoord gaat. Ze vind Leopold oud en bovendien wil ze geen koningin worden in een land ver weg van haar familie.
In de loop der tijd krijgen ze vier kinderen:
- Louis Philippe (1833-1834)
- Leopold (9 april 1835 - 17 december 1909) (toekomstige koning Leopold II)
- Filips (24 maart 1837 - 17 november 1905), (vader van de latere koning Albert I)
- Charlotte (7 juni 1840 - 19 januari 1927), huwde op 27 juli 1857 aartshertog Maximiliaan van Oostenrijk en werd keizerin van Mexico.

Het is geen gelukkig huwelijk. Leopold is vaak dagen of weken weg en laat zijn vrouw alleen. Ze heeft veel heimwee en zorgen om haar familie. Ze onderhoudt een drukke correspondentie met koningin Marie-Amélie van Frankrijk en koningin Victoria van Groot-Brittannië. Ook Leopold onderhoudt een drukke correspondentie met koningin Victoria, die een nicht van hem is.
Maar in de jaren 1840 gaat het steeds slechter. Leopold is depressief en humeurig, heeft last van migraine en zoekt steeds vaker de eenzaamheid op. Hij begint zich zelfs af te vragen of hij er wel goed aan heeft gedaan om het koningsschap te aanvaarden. Ook de gezondheid van Louise-Marie verslechtert. In september 1850 laat Leopold haar naar Oostende brengen om te kuren. Daar zal ze 11 oktober overlijden. Leopold zelf sterft op 10 december 1865.
Gebruikte bronnen:
- Zes koninginnen door Henri van Daele. Uitgeverij Lannoo, 1996. ISBN: 90 209 3005 2